piątek, 2 grudnia 2016

De insulis fluitantibus

Putavi id esse inventum tantum imaginationis Sericae: insulae immortalium (=sanctorum taoisticorum) fluitantes in mari, nullo iis loco fixo. Unus imperatorum Sinensium dicitur classi iussisse has insulas quaerere; certe frustra.
Sed Plinius Minor de similibus insulis, essent parvulae, in lacu Vadimoni (Epist. 8, 20):
3 Ipse certe nuper, quod nec audieram ante nec videram, audivi pariter et vidi. Exegerat prosocer meus, ut Amerina praedia sua inspicerem. Haec perambulanti mihi ostenditur subiacens lacus nomine Vadimonis; simul quaedam incredibilia narrantur. 4 Perveni ad ipsum. Lacus est in similitudinem iacentis rotae circumscriptus et undique aequalis: nullus sinus, obliquitas nulla, omnia dimensa paria, et quasi artificis manu cavata et excisa. Color caerulo albidior, viridior et pressior; sulpuris odor saporque medicatus; vis qua fracta solidantur. Spatium modicum, quod tamen sentiat ventos, et fluctibus intumescat. 5 Nulla in hoc navis — sacer enim -, sed innatant insulae, herbidae omnes harundine et iunco, quaeque alia fecundior palus ipsaque illa extremitas lacus effert. Sua cuique figura ut modus; cunctis margo derasus, quia frequenter vel litori vel sibi illisae terunt terunturque. Par omnibus altitudo, par levitas; quippe in speciem carinae humili radice descendunt. 6 Haec ab omni latere perspicitur, eadem aqua pariter suspensa et mersa. Interdum iunctae copulataeque et continenti similes sunt, interdum discordantibus ventis digeruntur, non numquam destitutae tranquillitate singulae fluitant. 7 Saepe minores maioribus velut cumbulae onerariis adhaerescunt, saepe inter se maiores minoresque quasi cursum certamenque desumunt; rursus omnes in eundem locum appulsae, qua steterunt promovent terram, et modo hac modo illa lacum reddunt auferuntque, ac tum demum cum medium tenuere non contrahunt. 8 Constat pecora herbas secuta sic in insulas illas ut in extremam ripam procedere solere, nec prius intellegere mobile solum quam litori abrepta quasi illata et imposita circumfusum undique lacum paveant; mox quo tulerit ventus egressa, non magis se descendisse sentire, quam senserint ascendisse.
Fortasse agitur hic non de veris insulis se caespitibus harundinis. Sed pecora sustinere possunt...


Petrolei pretium crescit post decretum OPEC

Die Mercurii in conventu Vindobonensi societatis terrarum-exportatricium petrolei (OPEC) decretum esse - primum ab octo annis - productionem petrolei ab omnibus sociis OPEC deminutum iri, in summa 700 milibus doliorum per diem, ad copiam 32,5 milionum doliorum.
Rebus ita stantibus, pretia petrolei creverunt - e 46,4 dolariis per dolium petrolei generis Brent (Londinensis) die Mercurii mane, usque hodiernum (die sc. Veneris) 53,5 USD circa meridiem. Periti tamen putant pretia non posse sat diu magnopereque crescere, nam nimiam copiam petrolei adesse hodie in mercatu, quae copia sufficere mundo creditur usque fere finem 2017 anni.
Pretiis crescentibus magis magisque volunt US-Americani Canadianique petroleum suum fissile (Anglice shale oil) effodere, quod ad extrahendum difficilior (ergo carior) est quam naphtha liquida. At petroleum id fissile Americanorum maximus est aemulator terrarum OPEC. Circulus ergo OPEC-ianis cum pretiis est vitiosus.  

czwartek, 1 grudnia 2016

De Deo Veteris Testamenti a Ioanne Miles conspecto

Non est fortasse elegantiae in sui cyberdiario (=blog) verba aliorum passim citare, loco ipsius cyberdiarii auctoris cogitata monstrandi. Sed his diebus nihil est de quo scribere velim, citare tamen volo notionem perpulchram adhibitam ab Eduaro Minesotiano, sodale Gregis Latine Loquentium. Qui cu, de phrasi biblico 'dominus agminum' disputabat, utrum scilicet esset religio Judaeo-Christiana nimis bellicosa ut ei deceat, aduxit opinionem philosophi Christiani US-Americani, Iohannis (Jack) Miles, ponens notionem quae mihi valde placet: Deum Veteris Testamenti esse quasi palimpsestum deorum multorum. Si bene intellego, agitur hic de suspicione studiosorum priscam religionem Iudaeorum polytheisticam fuisse ac deinde demum Deus monotheisticus quasi superscriptus sit nominibus multorum deorum veterum. Quod videatur etiam in usu duorum nominum Dei in Veteri Testamento: Iahve/Iehova et Elohim (quae altera forma est ceterum ipsa numeri pluralis!). Sed non sum harum rerum peritus; tantum notio 'palimspestum deorum multorum' mihi valde placuit.
Ecce verba Eduardi:
De re ipsa heic tractanda videte duo opera ab Ioanne Miles conscripta quibus tituli _Deus: Memoria Vitae_ et _Christus: Summus cardo rerum in vita Dei_. In his operibus demonstrat Miles notionem Dei (perinde atque historiam mundi, memorias singulorum hominum, etc.) esse quasi palimpsestum "deorum" multorum. Non sunt hi libri e conspectu theologico conscripti sed ut critici literarii:
Sane illa traditione imbutus est Miles sed non eatenus ut factus sit sodalis ordinis neque est sacerdos Catholicus. Alicubi fando audivi vel legi eum esse sectatorem Ecclesiae Episcopalis. Melior situs quam Vicipaedianus est paginarum eius domesticarum ubi lector accuratiorem intellectum captūs (scope) huius auctoris sibi consequi poterit:
sed praesertim:


wtorek, 29 listopada 2016

De progressu citiore opinato

Ante nonnullos menses filius meus minor natu munus sibi invenit in statione televisifica (nolo nomen stationis hic adduci), ubi nunc, his proxime praeteritis diebus, moderator factus est - se id minime exspectante - huius stationis paginae Facebookianae* (at non agitur hic de simplici usu paginae FB; moderatori huius paginae necessariam esse peritiam supra ut ita dicam communem rerum interretialium etc.). Perterritus, rogavit meus filius rectorem, utrum enchiridium quoddam artis paginam FB moderandi haberent. Respondit rector se tale enchiridium non habere, nam artes interretiales tam cito evolvuntur, ut prelis datus liber (sc. enchiridion) post duos tresve menses iam nonnullis in locis minime actualis esset.
Quod in mentem meam adduxit memoriam annorum citissimae evolutionis oeconomiae Sinarum, i.e. annorum inter plus minusve 1993 et 2014. Tunc praesertim magnae urbes Oceano proximae citius omnium opinione evolvebant, permultis novis aedibus viisque totis quasi in dies nascentibus (nostratibus adesse proverbium: tam cito nasci ut fungi post imbrem). Prima harum urbium Shanghai sine dubio fuit - nomine Latino Sciamhaevum quoque nota. De hac urbe tunc dictum fuisse eius chartam (=tabulam geographicam) prelis ad imprimendum dari sensu communi carere, tam celerrima scilicet esset sui expansio.  
* Nonnulli Latiniastae nomine Graecizato 'prosopobiblion' utuntur. 

poniedziałek, 21 listopada 2016

Cauponae mihi maxime gratae (2)

Cauponae biberaticae mihi erant ut aliis domus amicorum – horum autem (=amicorum) loco compotatores plus minusve "regulares" necnon pueros puellasve cauponarias habui.
"Cellarium architectorum" (Piwnica architektów) Varsoviensis erat locus, ubi verisimiliter maximam pecuniam in vita mea reliqui, cotidie per ca. octo annos 6-8 pocula cerevisiae ibi bibens.
"Pinacotheca A3" (Galeria A3) Moscoviae, ubi habitavi annis 1995-96, non erat caupona sed re vera pinacotheca prope veterem ac peregrinatoribus bene notam viam Arbat. Pinacotheca tempore diei, nam postquam clausa erat, pictores aliique artifices Russi illuc venire solebant ad temetum (vodka) una bibendum. Nonnulli, me interdum non excepto, ad mensam dormiebant usque mane. Hoc erat tempus maximi mei alcoholismi, sensu copiae sumptae alcoholis; hodie si dimidiam huius copiae partem biberem, iam cymba Charonis decies veherer. Memini viam nocturnam domum mihi per pontem amnis Moskva iuxta Kremlinum erat faciendam. Una nocte veris, amne a me transito, decrevi me paululum vires recreare sedendo in banca quadam prope viam. In banca iacens tamen obdormivi at experrectus ambulare statim perrexi, mox ante me... denuo Kremlinum videns. Ita bis aut ter ea nocte evenit - tam ebrius fui, ne scirem directionem qua ambularem!
"Argo" – nomen navis Iasonis dedit cauponae eius dominus, nam ipse nationis Colchidicae (Georgicae) fuit. Locus erat visitatus saepe ab actoribus hominibusque litteratis. Sed mox cum caupone rixa quadam stupida mihi erat – prohibitus mihi erat abhinc introitus (sicut in cauponam Serbicam viae Roseae, de qua iam hic scripsi).
"Post siparium" (Za kulisami) Leopoli Ucrainensium, ubi anno 1996 nonnullos menses degi, caupona erat in aede theatri cuiusdam in centrali parte urbis posito. Multi homines iuvenes, multae perpulchrae puellae. Pro dolor, nimis cito Leopolim reliqui.
"Gustationes & offulae" (Przekąski, zakąski) Viae Cracoviensis Varsoviae. Hic trivi vesperes difficilium annorum inter Dorotheam et Catharinam (2010-2013), in turba compotatorum semper ibi haerentium. Coitum tamen post bibendum tantum semel accepi, deinde puella, bene decrapulata, nihil commercii mecum habere voluit.
Ultimos quattuor annos clam – nam officialiter mihi bibere prohibitum erat – adire solebam nonnullas cauponas Mocotoviae (est nomen partis Varsoviae) Superioris. Nunc, apud matrem debilissimam habitans, postquam eam in lectum hora decima vespertina pono, interdum cum cane mea ambulare solebam ad proximam (ca. 2 chiliometris semotam) cauponam Mocotoviae Inferioris "Oculum ad oculum" (Oko w oko). Quae in hortis publicis "Promenada" posita est ac multum spatium habet canibus ad explorandum – amant ibi enim canes, ergo saepe praeter meam duo tresve alii adsunt. Illuc plact mihi vespero adire ad potionem minime alcoholicam e herba theae cum zingibere factam sugendum. Sum ergo porro blatta cauponaria, sit haec blatta sobria. Amor cauponarum maior se praebuit esse quam amor alcoholis. Sed re vera... ob subitam (denuo) solitudinem id facio. 

sobota, 19 listopada 2016

Probatne scientia Deum adesse an non? – disputatio studiosorum US-Americanorum

Valde olim clarus studiosus physicae theoreticae, doctor Michio Kaku, unus creatorum theoriae chordarum (docentis adesse mundo, sive "superspatio", 11 universa seu dimensiones), modo nuntiavit theoriam hanc clare monstrare mundum a Deo creatum esse.
- Est mihi certum nos vivere in mundo, qui regitur principiis creatis – scribit dr Kaku, cui munus cotidianus est studiosi Neoeboracensis City College, in symbola recenti. Quae principia, addit, formata sunt ab universali intelligentia ac non esse fortuita.
Voluntatem Dei monstrant, eius sententia, inter alia quoque experimenta cum primitivis semi-radialibus tachyonibus.
Et hic difficultas. Nam tachyones – ut respondet ad revelationem Kakuanam Jay Wile, qui nuncupat se "et studiosum, et Christianum, sed non Christianum studiosum" – esse particulas hypoteticas: nescimus adhuc utrum re vera adsint an non. Si adsunt, movere debeant cum velocitate maiore lucis, ergo... esset difficillime experimenta cum iis facere.
- Deum esse mathematicum, cuius mens sonat musica creata undecim dimensionibus "superspatii" – nuntiat sollemne Kaku.
Wile respondet, Kaku – omni laude pro eius pristinis laboribus servata – hodie magis celebritam televisificum quam verum scientistam esse.

At mihi Kakuana revelatio in mentem adducit Ciceronianum: fors viderit, aut si qui est, qui curet, deus, sive Apuleianum: quod est... lex in urbe, dux in exerciitu, hoc est in mundo deus

Colloquium cum scriptore Marco Krajewski (2)

Quisdam colloquio participantium, mulier quaedam paululum iam annosa, rogavit auctorem fabularum criminalium, cur protagonistes sui librorum, biocolyta-criminum indagator Wratislaviensis temporis inter duo bella mundana (cum Wratislavia, caput Silesiae Inferioris, ad Germaniam pertinebat), nomine Eberhard Mock, vir tantopere bonis moribus privatus sit. Nam, pergit mulier, potiones alcoholicas bibit sicut spongia, lupanaria adit...
- At tu dixisti protagonisten tuum aliquantulum tui similem esse...? - addidit.
Krajewski respondit non omnia ei cum Eberhardo Mock esse eadem. Ipse scriptor, ut dicit, cum una uxore, quam iam ut studens iuvenis Universitatis Wratislaviensis cognoverat, vitam agit, pueros educando - possumus ergo ex coniectare eum maritum fidelem esse et lupanaria non adire. De temeto dixit breviter:
- Omnino non bibo, ne guttam quidem alcoholis.
Quod mihi mirum videtur. "Ne guttam quidem" bibunt plerumque qui bibere porro non possunt...
Sed fieri aliter certe cum Marco Krajewski potest. Pater meus ex. gr. non bibit - prater 3-4 occasiones "officiales" (dies cuiusdam natalis, cena sollemnis cum collaboratoribus etc.) per annum - quamvis minime alcoholicus esset. Filius eius autem... ne dicam plus.